Veelgestelde vragen

Het is een plug-in voor Adobe InDesign plus een klein hulpprogramma dat op uw eigen computer draait. Samen brengen zij u van een InDesign-opmaak naar een pdf die voldoet aan PDF/UA-1, de ISO-norm voor toegankelijke pdf’s.

De plug-in doet drie dingen: hij controleert uw document en laat zien wat ontbreekt, hij corrigeert veel daarvan met één klik en na het exporteren herstelt en valideert hij de pdf en maakt hij een conformiteitsrapport dat u als bewijs kunt overhandigen.

• Adobe InDesign 2025 (versie 20.0) of nieuwer, op macOS of Windows.
• Het hulpprogramma. Het zit bij de plug-in en is daarnaast als aparte download te krijgen. Het draait lokaal en is alleen vanaf uw eigen computer bereikbaar.
• Een Java-runtime, die door de pdf-herstelstap wordt gebruikt.
• veraPDF, de gratis opensourcevalidator, voor de PDF/UA-controle.

Voor het eigenlijke werk hebt u geen internetverbinding nodig.

De plug-in zelf installeert u via de Creative Cloud-bureaubladapp, net als elke andere Adobe-plug-in:

1. Koop TagAlly Pro op de Adobe Marketplace, aangemeld met dezelfde Adobe ID die u voor InDesign gebruikt. U bereikt de Marketplace ook vanuit InDesign, onder Plug-ins → Marketplace.
2. Open de Creative Cloud-bureaubladapp en ga naar Marketplace → Plug-ins → Plug-ins beheren. TagAlly Pro staat daar nu bij uw plug-ins.
3. Klik op Installeren. Sluit InDesign eerst af als het draait, want de plug-in is pas beschikbaar in een opnieuw gestarte InDesign.
4. Start InDesign en open het deelvenster onder Venster → Extensies → TagAlly Pro (in sommige versies Venster → Plug-ins).

Werkt u met een Creative Cloud-bedrijfslicentie en verschijnt de plug-in niet, dan moet uw Adobe-beheer de installatie van plug-ins mogelijk eerst toestaan in de Adobe Admin Console.

Het hulpprogramma is een aparte, eenmalige stap, en het deelvenster neemt u het meeste uit handen. Onder ⚙ Geavanceerd → Hulpprogramma klaarzetten kiest u een map, het deelvenster zet het archief daar neer en opent die map. Pak het uit en dubbelklik daarna op START TagAlly (macOS).command of START TagAlly (Windows).bat; veel meer staat er in de uitgepakte map niet. Daarna draait het door op de achtergrond. U kunt het ook apart downloaden, wat u nodig hebt voor een tweede computer of een afgeschermde werkplek.

Onder Venster → Extensies → TagAlly Pro (in sommige versies Venster → Plug-ins). U kunt het als elk ander deelvenster koppelen. Het werkt het beste aan de zijkant gekoppeld, ongeveer 380 pixels breed of breder.

Het volgt automatisch de interfacetaal van uw InDesign. TagAlly Pro is beschikbaar in het Engels, Duits, Frans, Spaans, Italiaans, Nederlands, Portugees (Brazilië), Pools, Deens, Zweeds en Noors Bokmål. Draait uw InDesign in een taal die wij nog niet hebben, dan valt het deelvenster terug op het Engels.

De taal van het rapport staat daar los van en stelt u zelf in bij de exportinstellingen. Zie het gedeelte over het rapport.

Ja, dat is het normale geval. TagAlly heeft geen speciaal sjabloon nodig en herstructureert uw opmaak niet. Het leest wat er is, vertelt u wat er voor toegankelijkheid ontbreekt en schrijft alleen weg wat u goedkeurt.

Alles wat het wegschrijft, leeft in het InDesign-document zelf: exporttags op alineastijlen, exportopties van objecten, artikelen. Er is geen aparte database, dus een collega die hetzelfde bestand opent, ziet dezelfde stand.

1. Basis: documenttitel en taal. Beide zijn verplicht voor PDF/UA.
2. Tagtoewijzingen: elke alineastijl heeft een pdf-rol nodig, dus lopende tekst, kopniveau of artefact.
3. Koppen: de niveaus moeten bij H1 beginnen en mogen naar beneden geen niveau overslaan.
4. Artefacten en versiering: lijnen, lege kaders en sierelementen moeten als versiering worden gemarkeerd zodat ze worden overgeslagen.
5. Alternatieve teksten, tabellen en contrast: elke betekenisdragende afbeelding heeft een beschrijving nodig, tabellen een koptekstrij en tekst voldoende contrast.
6. Leesvolgorde: de volgorde waarin alles wordt voorgelezen.

De stappen staan in de aanbevolen werkvolgorde: eerst de inhoud taggen en de leesvolgorde als laatste vastleggen scheelt aanzienlijk werk.

Die laat zien hoeveel van de zes stappen groen zijn. Het is een voortgangsindicator voor uw werk, geen conformiteitscijfer: een volle balk betekent dat TagAlly in het document niets meer aan te merken heeft, en dat is het best denkbare vertrekpunt voor de export.

Een blokkade laat de pdf vrijwel zeker zakken bij de validatie, bijvoorbeeld een ontbrekende documenttitel of een gebroken kophiërarchie. Een waarschuwing is het bekijken waard, maar kan in uw document terecht zijn: de beoordeling ligt bij u.

Beide zijn het waard om vóór de export op te lossen. Dat is de snelste weg naar een pdf die slaagt.

Die springt naar de pagina en selecteert het object waarop de bevinding betrekking heeft. Meestal is dat de snelste manier om een bevinding te begrijpen: u ziet precies welk kader, welke afbeelding of welke alinea wordt bedoeld.

Dat is het deel van het deelvenster onderaan het tabblad “Controleren”. Selecteer een willekeurig object in de opmaak en de inspector toont wat voor toegankelijkheid telt: type en pagina, of het een artefact is, de positie in de leesvolgorde, de alternatieve tekst en, bij tekst, de taal en de actueel gemeten contrastwaarde.

Alles wat daar staat, is ter plekke te bewerken. De inspector is het juiste gereedschap voor losse correcties, de stappenlijst voor het afwerken van een hele categorie.

Standaard niet, omdat objecten op modelpagina’s zich meestal op elke pagina herhalen en de lijst met bevindingen zouden overspoelen. Onder Geavanceerd kunt u “Modelpagina’s meenemen” aanzetten.

Kopregels en paginanummers op modelpagina’s horen in de regel artefacten te zijn: precies daarop wijst de controle u zodra u haar aanzet.

Nee. Objecten op verborgen of niet-afdrukbare lagen, en objecten die afzonderlijk op niet-afdrukken staan, worden overal overgeslagen: zij verschijnen niet in de geëxporteerde pdf en kunnen dus geen toegankelijkheidsproblemen veroorzaken. Hetzelfde geldt voor alles wat al als artefact is gemarkeerd.

Ja. Elke actie is een gewone ongedaan-maken-stap van InDesign: ⌘Z of Ctrl+Z draait haar terug, ook bulkacties als “alles als artefact markeren”, die in één keer ongedaan worden gemaakt.

Daarnaast staan onder Geavanceerd gerichte terugzetfuncties voor hele categorieën (tagtoewijzingen, leesvolgorde, artefactmarkeringen). Die vragen tweemaal om bevestiging voordat ze draaien. Alternatieve teksten zijn bewust van al die functies uitgezonderd: met de hand getypte tekst wordt nooit in bulk gewist.

Tags vormen de onzichtbare structuur van een pdf: dit is een kop, dit is lopende tekst, dit is een lijst. Schermlezers gebruiken ze om te navigeren, bijvoorbeeld om van kop naar kop te springen. Zonder tags is een pdf een plaatje van tekst.

In InDesign hangt u die rol aan een alineastijl, zodat zij overal geldt waar de stijl wordt gebruikt. Daarom vraagt TagAlly u stijlen toe te wijzen in plaats van losse alinea’s: één beslissing dekt het hele document.

• P voor lopende tekst en alles wat als alinea leest.
• H1 tot en met H6 voor koppen, naar hun niveau in de documentstructuur en niet naar hun visuele grootte.
• Artefact voor alles wat geen inhoud is: kopregels, paginanummers, decoratieve aanduidingen.

Stijlen voor lijsten, inhoudsopgave en voetnoten verschijnen niet in de lijst: die tagt InDesign zelf.

De regel gaat over de structuur van het document, niet over het uiterlijk. De eerste kop in de leesvolgorde moet H1 zijn, en de niveaus mogen naar beneden niet springen (van H1 naar H3 zonder H2 ertussen).

Een veelvoorkomend geval: een inhoudspagina of een rubrieksaanduiding staat vooraan en is als subkop opgemaakt. Visueel klopt dat; structureel begint het document dan bij H2. Verhoog haar naar H1 of maak er een artefact van als het werkelijk alleen een aanduiding is.

TagAlly controleert dit in de volgorde van uw artikelen, want zo exporteert InDesign en zo leest de validator, en dat kan afwijken van de volgorde waarin de kaders zijn aangemaakt.

Iemand heeft in de exporttagging van InDesign een eigen waarde ingetypt in plaats van een standaardwaarde te kiezen, zoals H_neg of Intro. InDesign exporteert die naam gewillig, maar een validator leest er een defect structuurelement in.

Kies in de bevinding een correcte tag uit de keuzelijst. TagAlly herstelt dit tijdens de nabewerking ook automatisch, maar de stijl corrigeren is de nettere oplossing, omdat die dan gecorrigeerd blijft.

Het is de volgorde waarin een schermlezer de inhoud aankondigt. Wie ziet, overziet een spread visueel; wie een schermlezer gebruikt, krijgt één lineaire stroom. Klopt de volgorde niet, dan wordt een bijschrift misschien vóór het bijbehorende artikel gelezen, of onderbreekt een citaat een zin.

In InDesign wordt de leesvolgorde bepaald door het deelvenster Artikelen: objecten binnen een artikel worden gelezen in de volgorde waarin ze staan, en meerdere artikelen na elkaar.

Klik in stap 6 op “Leesstroom opnemen” en klik daarna in de opmaak de objecten aan in de volgorde waarin ze gelezen moeten worden. Elke klik voegt het object toe en nummert het op het scherm, zodat u uw voortgang in de opmaak ziet.

Tip: groepeer bij elkaar horende elementen vooraf met ⌘G of Ctrl+G, bijvoorbeeld het jaartal, de kop en de tekst van een infokaart. Een groep wordt als één element opgenomen, wat de artikellijst kort en leesbaar houdt.

Nee. Stop wanneer u wilt en ga later verder: TagAlly onthoudt hoever u was en vertelt u welk nummer de volgende klik krijgt. Nog niet aangeklikte objecten blijven achter de al opgenomen objecten staan, dus er gaat niets verloren.

Ja. Typ een naam in het veld voor het doelartikel voordat u het eerste object van dat hoofdstuk aanklikt. Het veld wordt bij elke klik opnieuw gelezen, dus u kunt midden in de opname wisselen; het logboek bevestigt elke wissel met “Doelartikel vanaf nu: …”.

TagAlly herschikt uw artikelen nooit: de volgorde in het deelvenster Artikelen is uw redactionele beslissing.

Dat is het standaardartikel dat TagAlly aanmaakt wanneer u er geen hebt benoemd. Het heet in elke interfacetaal bewust “Content”: die naam is een echte artikelnaam in uw document, geen label. Zou hij met de taal van het deelvenster meeveranderen, dan kreeg een collega die in een andere taal werkt een tweede, parallel artikel.

Documenten uit eerdere TagAlly-versies gebruiken de Duitse naam “Inhalt”; dat artikel wordt bij het eerste gebruik automatisch hernoemd, zodat uw opgenomen volgorde intact blijft.

De overlay is een momentopname, geen live weergave. Nadat u artikelen hebt herschikt of iets als artefact hebt gemarkeerd, bouwt u haar opnieuw op: de knop staat in stap 6 zelf, en daarna kloppen de nummers weer.

Elk object op de pagina moet één van beide zijn: deel van de inhoud (in een artikel, zodat het wordt voorgelezen) of versiering (een artefact, zodat het wordt overgeslagen). Alles daartussen levert de validatiefout “inhoud niet getagd” op.

De bevinding somt ze op met een knop “Tonen”, en onderaan staat een beveiligde knop die alle overgebleven objecten in één keer als artefact markeert: handig wanneer de leesvolgorde klaar is en alleen versiering resteert.

Hij moet in één of twee zinnen overbrengen wat de afbeelding aan het document toevoegt. Vraag uzelf af: als ik deze pagina aan iemand aan de telefoon zou voorlezen, wat zou ik dan over dit beeld zeggen?

• Begin niet met “Afbeelding van…”: schermlezers kondigen al aan dat het om een afbeelding gaat.
• Beschrijf de betekenis, niet elk detail. Een congresfoto is “Deelnemers in gesprek op het jaarcongres 2025”, geen opsomming van de kleding.
• Bevat de afbeelding tekst die ertoe doet, neem die tekst dan op in de beschrijving.
• Grafieken en infographics vragen doorgaans meer dan een alternatieve tekst: leg de uitkomst uit in de lopende tekst of voeg een uitgebreide beschrijving toe.
• Puur decoratieve afbeeldingen hebben helemaal geen alternatieve tekst nodig. Markeer ze in plaats daarvan als artefact.

Dek haar af en lees de pagina. Ontbreekt er niets, dan is het versiering: markeer haar als artefact. Zou een lezer informatie missen, dan is een alternatieve tekst nodig.

Ja. Veel afbeeldingsbestanden bevatten een beschrijving in hun XMP-metagegevens, vaak geschreven door een fotobureau of een beeldredactie. De bevinding over alternatieve teksten heeft een knop die die overneemt voor alle afbeeldingen die er nog geen hebben. Lees ze daarna na: bureauteksten zijn vaak voor een andere context geschreven.

Ja: groepeer de paden en geef de groep in de objectinspector een alternatieve tekst. InDesign exporteert de groep dan als figuur met beschrijving, precies zoals een geplaatste afbeelding.

Zodra een object een alternatieve tekst heeft, behandelt TagAlly het niet meer als versiering: het verschijnt dus niet opnieuw in de lijst met decoratieve objecten.

Nee. Bestaat een groep uitsluitend uit decoratieve onderdelen, dan toont TagAlly haar als één regel, “groep van 14 objecten”, en markeert één klik het geheel. Alleen gemengde groepen, waarin versiering naast echte inhoud staat, worden in hun onderdelen uiteengelegd.

TagAlly verzamelt de gekoppelde afbeeldingen zonder alternatieve tekst, stuurt ze één voor één naar een beeldmodel en toont de voorstellen in het deelvenster. Elk voorstel is bewerkbaar en wordt pas in het document geschreven wanneer u het aanvaardt, afzonderlijk of allemaal tegelijk.

Die goedkeuringsstap is opzet. Een door AI gemaakte beschrijving is een goede eerste versie; of zij in uw context klopt, kunt alleen u beoordelen.

Nee. De functie is volledig optioneel en staat standaard uit. Al het andere in TagAlly werkt zonder.

U kunt Anthropic, OpenAI of OpenRouter met uw eigen API-sleutel gebruiken, of via Ollama een lokaal model laten draaien; die laatste optie is gratis en werkt volledig offline. Voer de sleutel eenmalig in onder Geavanceerd → AI-toegang; hij wordt lokaal opgeslagen in het configuratiebestand van het hulpprogramma, nooit in het document.

Wij leveren bewust geen gedeelde sleutel mee. Een in een plug-in opgeslagen sleutel is uit te lezen, en de kosten zouden terechtkomen bij degene aan wie hij toebehoort.

Alleen de betreffende afbeelding, verkleind, en een korte instructie die om een beschrijving vraagt. Geen andere pagina-inhoud, geen document, geen gegevens over u. Gebruikt u een lokaal model via Ollama, dan verlaat zelfs dat uw computer niet.

Het deelvenster noemt de reden van de aanbieder in gewone woorden:

• “Model overbelast”: vooral gratis modellen zijn vaak bezet. Probeer het later opnieuw of kies een goedkoop betaald model.
• “Model niet meer beschikbaar”: gratis modellen worden geregeld uit de lucht gehaald. Kies een ander uit de keuzelijst, die live wordt opgehaald.
• “Sleutel ongeldig”: controleer de sleutel en verzeker u ervan dat hij hoort bij de aanbieder in wiens veld u hem hebt geplakt.
• Er gebeurt helemaal niets: dan draait het hulpprogramma waarschijnlijk niet. Zie het onderdeel over problemen oplossen.

Rechtstreeks in de opmaak geplakte afbeeldingen hebben geen bestand op schijf, dus TagAlly kan ze niet ter analyse versturen. Plaats afbeeldingen als koppeling in plaats van ze in te sluiten, wat sowieso beter is, of schrijf die alternatieve teksten met de hand in de inspector.

Omdat een schermlezer de kolomkop samen met elke cel aankondigt: “Omzet: 1,2 miljoen” in plaats van alleen “1,2 miljoen”. Zonder vastgelegde koptekstrij wordt de tabel een stroom cijfers zonder context.

Visuele opmaak volstaat niet: vette tekst in de eerste rij maakt daar nog geen kop van. Het moet een echte koptekstrij zijn.

Gebruik de knop in de bevinding, of de objectinspector wanneer de tabel is geselecteerd. TagAlly zet de bestaande eerste rij om. Pas op met de eigen koptekstinstelling van InDesign: die voegt een nieuwe lege rij in in plaats van de bestaande om te zetten.

Dan kan zij niet als tabel worden getagd en kan een schermlezer er niet in navigeren. Een afbeelding van een tabel heeft een beschrijving nodig die de gegevens overbrengt, of de gegevens nogmaals in toegankelijke vorm. In een raster geplaatste tekstkaders worden als afzonderlijke alinea’s gelezen, in de volgorde die het artikel bepaalt.

Alles wat werkelijk tabelgegevens zijn, bouwt u beter opnieuw op als echte InDesign-tabel. Dat is de enige constructie die als volwaardige tabelstructuur wordt geëxporteerd.

De drempels van WCAG AA: 4,5:1 voor gewone tekst en 3:1 voor grote tekst, waarbij groot vanaf 18 pt betekent, of vanaf 14 pt bij vet.

Het leest de tekstkleur en bepaalt wat erachter ligt: de eigen vulling van het kader, de kleinste gekleurde vorm die die plek bedekt, of de papierkleur. CMYK- en LAB-kleuren worden voor de vergelijking omgerekend naar schermkleuren.

Die omrekening is een benadering: zonder vastgelegd uitvoerprofiel kan geen enkel hulpmiddel exact zijn. Voor de beoordeling of een combinatie slaagt of zakt is zij ruim nauwkeurig genoeg; behandel waarden vlak bij de drempel met enige voorzichtigheid.

Omdat een foto geen eenduidige achtergrondkleur heeft. Het contrast varieert over het beeld, en of de tekst leesbaar blijft, hangt af van waar hij staat. Dat is een afweging, dus TagAlly vermeldt die plekken met paginanummers zodat u ze kunt bekijken.

Niet als u haar goedkeurt. Elk item voor visuele controle heeft een knop “Visueel gecontroleerd – in orde”. De goedkeuring wordt in het document opgeslagen, overleeft dus sessies, reist met het bestand mee en staat in het rapport als “visueel gecontroleerd en goedgekeurd”. U kunt alle goedkeuringen met één beveiligde knop weer intrekken.

Ja: selecteer de tekst en kijk in de objectinspector. Die toont de verhouding live, met beide kleuren als staaltjes en een duidelijk oordeel of het slaagt of zakt. Daarmee is een externe pipet overbodig.

Omdat een schermlezer daaraan zijn uitspraak ontleent. Een Engels citaat in een Nederlandse tekst, met Nederlandse uitspraak voorgelezen, is nauwelijks te volgen. De documenttaal bepaalt de standaard, en passages in een andere taal horen hun eigen taal te dragen.

Selecteer de tekst en gebruik de taalregel in de objectinspector. U kunt haar toepassen op de selectie, de alinea of het hele verhaal. Het is het gebruikelijke tekenkenmerk “taal” van InDesign, hetzelfde dat de spellingcontrole gebruikt.

De taalcontrole in stap 1 toont de verdeling over uw document als balk en waarschuwt voor tekst waaraan helemaal geen taal is toegewezen.

Klopt, en het ligt niet aan u. InDesign schrijft talen op tekenniveau niet in de tagstructuur van de pdf. Wij hebben dat aan echte documenten gecontroleerd: alinea’s die in de opmaak als Engels of Frans zijn gemarkeerd, komen in de pdf zonder eigen taal aan.

TagAlly omzeilt dat. Bij “Nabewerken en valideren” geeft het deelvenster het hulpprogramma een lijst van uw anderstalige alinea’s, en dat schrijft de taal op de bijbehorende structuurelementen in de pdf. De resultaatregel vertelt u hoeveel er zijn gemarkeerd.

Eén beperking om te kennen: dit werkt op alineaniveau. Eén anderstalig woord in een verder Nederlandse zin valt er niet onder.

Een bekende eigenaardigheid van InDesign: de documenttaal die u in het exportvenster kiest, zet één plek in de pdf, maar de wortel van de tagstructuur ontleent haar taal aan een tweede, interne bron, en die kan afwijken. Een Nederlands document meldt zich dan bij een schermlezer als Engels.

De nabewerking van TagAlly corrigeert de worteltaal naar de documenttaal, dus u hoeft er niet aan te denken. Wilt u het zelf zien, open dan de structuurweergave: die toont een rode waarschuwingsbalk zodra beide uiteenlopen.

Gebruik de eigen exportknop van TagAlly. Die maakt een interactieve pdf waarin tagging, op de structuur gebaseerde tabvolgorde en titelweergave al aanstaan. Al het overige, dus resolutie, compressie, paginabereik, spreads en weergave, stelt u in achter de instellingenbalk.

Exporteren als drukwerk-pdf is ongeschikt: daarbij gaat een deel van de toegankelijkheidsinformatie verloren.

Het werkt op een kopie; uw oorspronkelijke export wordt nooit gewijzigd. De kopie wordt ernaast opgeslagen met het achtervoegsel -ua.pdf. Daarin doet TagAlly het volgende:

• de PDF/UA-identificatie toevoegen die het bestand als normconform aanmerkt,
• de viewer instellen op weergave van de documenttitel in plaats van de bestandsnaam,
• de worteltaal van de tagstructuur corrigeren,
• koppelingsannotaties een beschrijving geven en verweesde annotaties in volwaardige koppelingselementen vatten,
• eigen stijlnamen omzetten naar standaardtags,
• de talen van anderstalige alinea’s wegschrijven,
• het kenmerk “scope” toevoegen aan koptekstcellen van tabellen,
• ongetagde vectorpaden als artefact omvatten,
• onvolledige lettertypegegevens verwijderen die validators afkeuren.

Daarna valideert het die kopie met veraPDF en schrijft het het rapport.

De -ua.pdf. Dat is het herstelde, gevalideerde bestand waarnaar het rapport verwijst. Bewaar de oorspronkelijke export gerust, maar verspreid haar niet.

Sommige voorwaarden zijn alleen aan de voltooide pdf te beoordelen, niet in de opmaak: precies daarvoor bestaat de validatiestap. Veelvoorkomende gevallen:

• Volgorde van de koppen. Het deelvenster controleert die in artikelvolgorde; is de leesvolgorde na de laatste controle gewijzigd, voer de controle dan opnieuw uit.
• Koppelingen in ongetagde gebieden. De nabewerking herstelt die, dus verzeker u ervan dat u de -ua.pdf hebt gevalideerd en niet de ruwe export.
• Lettertypeproblemen. Sommige lettertypen bevatten onvolledige gegevens. De nabewerking dekt het gebruikelijke geval; een werkelijk defect lettertype moet worden vervangen.

Het rapport noemt de clausule en de pagina’s. Is een bevinding onduidelijk, stuur ons dan het rapport: daaruit blijkt meestal meteen wat er is gebeurd.

Zij toont de uiteindelijke tagboom als leesbare webpagina: leesvolgorde van boven naar beneden, kophiërarchie, elke afbeelding met haar alternatieve tekst, tabellen en taalwisselingen met een markering uitgelicht. Dichter bij “zien” wat een schermlezer aantreft komt u niet zonder er een te installeren.

Zij wordt gegenereerd uit de gevalideerde pdf en toont dus het werkelijke resultaat, niet de bedoeling van de opmaak.

Bij belangrijke documenten wel. Het is de eerlijkste toets die er is en het kost tien minuten: VoiceOver zit ingebouwd in macOS (⌘F5) en NVDA is gratis op Windows. Luister naar de eerste twee pagina’s en u merkt meteen of de volgorde of de alternatieve teksten niet kloppen.

Twee delen. Deel 1 is de machinale uitkomst: geslaagd of niet, hoeveel regels zijn geslaagd en hoeveel niet, en een tabel met eventuele overtredingen met clausule, voorwaarde en pagina’s. Deel 2 is de handmatige checklist, dat wil zeggen de voorwaarden van het Matterhorn-protocol die geen software kan beoordelen, per onderwerp gegroepeerd, met aankruisvakjes, een veld voor opmerkingen en een handtekeningregel.

Vink de checklist op het scherm af, voeg uw opmerkingen en uw naam toe en druk het geheel vanuit de browser af als pdf. De afdrukweergave is bewust soberder dan die op het scherm: de uitlegkaders, de aanwijzingen over hulpmiddelen en uw lokale bestandspad blijven weg, zodat het afgedrukte bewijsstuk alleen bevat wat in een bewijsstuk thuishoort.

Ja, en daar gaat het juist om. De taal van het deelvenster volgt uw InDesign; de taal van het rapport is een aparte instelling in het exportgedeelte. Zo kunt u in het Nederlands werken en een Spaanse instantie een Spaans rapport overhandigen. Het bestaat in alle elf talen en begint afgestemd op de taal van uw deelvenster totdat u die wijzigt.

Nee, en geen enkel hulpmiddel kan er een afgeven. Het is documentatie: het legt vast wat met welk hulpmiddel en profiel op welke datum is gecontroleerd, wat de machinale uitkomst was en welke handmatige voorwaarden een met name genoemde persoon heeft bevestigd. Precies dat soort bewijs verwachten toegankelijkheidsverplichtingen, maar de verantwoordelijkheid voor het document blijft bij u.

Omdat het zich aan uw document aanpast. Heeft de contrastcontrole niets gevonden en staat er geen tekst op afbeeldingen, dan legt het rapport vast dat machinaal is gecontroleerd en laat het het handmatige punt volledig weg. Zijn er plekken op foto’s, dan noemt het precies die pagina’s. Ligt iets onder de drempel, dan meldt het dat in rood. De gedachte erachter: het rapport mag u nooit vragen iets te controleren wat in uw document helemaal niet voorkomt.

Het hulpprogramma dat validatie en PDF-reparatie doet, draait niet. Het moet één keer per sessie worden gestart: dubbelklik op START TagAlly (macOS).command of START TagAlly (Windows).bat in de map ervan. Het venster vertelt u of het is gestart of al draaide. Laat dat venster open terwijl u werkt. Ontbreekt het hulpprogramma nog op deze computer, zet het dan vanuit het deelvenster onder ⚙ Geavanceerd neer of download het.

Staat er dat veraPDF niet is gevonden, dan klopt het pad in het configuratiebestand van het hulpprogramma niet of is veraPDF niet geïnstalleerd.

De plug-in is bijgewerkt, maar het hulpprogramma draait nog in de versie van vóór de update. Sluit het af en start het opnieuw: uit zichzelf herstart het niet.

Vrijwel altijd een laadhapering en geen echte fout, vooral wanneer de plug-in op een netwerkvolume staat. Sluit het deelvenster en open het opnieuw via het menu Venster; helpt dat niet, herstart InDesign. Blijft het aanhouden, installeer de plug-in dan opnieuw vanuit de Creative Cloud-bureaubladapp.

Treedt er een echte fout op, dan toont het deelvenster die nu als rode melding bovenaan in plaats van leeg te blijven. Stuur ons die tekst alstublieft.

Zij maakt per object een genummerde markering, dus bij een document met enkele honderden objecten duurt dat even. De voortgang wordt onderweg gemeld. Het opbouwen gebeurt bewust in blokken en met pauzes, zodat InDesign bedienbaar blijft in plaats van vast te lopen.

U hebt de overlay niet nodig om te werken: zij is een controlehulpmiddel. Verwijder haar wanneer u klaar bent; zij leeft op een eigen niet-afdrukbare laag en verschijnt nooit in de export.

Meld dat alstublieft, het helpt enorm. TagAlly schrijft vóór elke gevoelige bewerking een markering en wist die daarna weer, zodat het deelvenster u na een crash bij het opstarten precies kan vertellen welke stap liep. Stuur ons die regel samen met uw InDesign-versie en een ruwe indicatie van de grootte van het document.

Voer “Document controleren” opnieuw uit: de bevindingen zijn een momentopname van de vorige ronde. Blijft het na een verse controle staan, dan gaat de bevinding waarschijnlijk over iets wat u nog niet is opgevallen; gebruik “Tonen” om te zien welk object wordt bedoeld.

Het volgt de interfacetaal van uw InDesign. Draait die in een taal die TagAlly nog niet heeft, dan valt het terug op het Engels. Is uw InDesign Nederlands maar verschijnt het deelvenster in het Engels, meld het ons dan: de herkenning heeft dan gefaald en wij kunnen ernaar kijken met de diagnoseregel die het deelvenster vastlegt.

Bij controle, export, herstel en validatie niet. Het hulpprogramma luistert uitsluitend op uw eigen machine. Er is geen account, geen aanmelding en geen cloudonderdeel.

De enige uitzondering zet u zelf aan: schakelt u de AI-alternatieve teksten in met een aanbiederssleutel, dan worden de betreffende afbeeldingen naar die aanbieder gestuurd. Laat u de functie uit, of gebruikt u een lokaal model, dan verlaat er in het geheel niets uw computer.

Nee. De plug-in bevat geen statistiek- of telemetriefuncties.

In het configuratiebestand van het hulpprogramma op uw eigen machine, nooit in het InDesign-document en nooit op onze servers. Elke sleutel kunt u met één knop vanuit het deelvenster wissen.

De WCAG zijn de algemene norm voor de toegankelijkheid van digitale inhoud, in de eerste plaats met het oog op het web geschreven. PDF/UA (ISO 14289-1) vertaalt die doelen naar concrete technische eisen aan pdf-bestanden: welke structuurtypen te gebruiken, hoe de tagboom moet zijn opgebouwd, hoe artefacten worden gemarkeerd.

Beide overlappen sterk. Een PDF/UA-conform bestand voldoet aan het meeste wat de WCAG van een document vragen. Enkele WCAG-criteria, bijvoorbeeld kleurcontrast of het verbod om alleen op kleur te vertrouwen, betreffen inhoudelijke keuzes en horen niet bij PDF/UA. TagAlly dekt beide kanten: PDF/UA via de validatie en de inhoudelijke kant via de contrastcontrole en de handmatige checklist.

Een door de PDF Association uitgegeven document dat PDF/UA opsplitst in afzonderlijk toetsbare voorwaarden en, vooral, aangeeft welke daarvan software kan testen en welke een mens vereisen. De handmatige checklist in het rapport van TagAlly volgt die scheiding, met verwijzingen naar de nummers van de controlepunten.

In de EU geldt dat voor overheidsinstanties al jaren. Sinds 28 juni 2025 breidt de European Accessibility Act de verplichtingen uit naar veel producten en diensten in de private sector; in Duitsland is die omgezet als Barrierefreiheitsstärkungsgesetz. Welke documenten het betreft, hangt af van uw sector en van de wijze van verspreiding.

Dit is algemene informatie en geen juridisch advies. Hebt u zekerheid nodig over uw eigen verplichtingen, raadpleeg dan een deskundige.

Nee, en wees sceptisch bij elk product dat iets anders beweert. TagAlly garandeert dat de machinaal toetsbare eisen van PDF/UA-1 worden gecontroleerd en, waar mogelijk, verholpen. Of uw alternatieve teksten zinvol zijn, uw leesvolgorde met de bedoelde betekenis overeenkomt en uw taal begrijpelijk is, blijft menselijk oordeel. Wat TagAlly doet: dat menselijke deel kort, begeleid en aantoonbaar maken in een vorm die u kunt overhandigen.

TagAlly Pro kost 199 euro per jaar per werkplek. Het wordt als abonnement verkocht via de Adobe Creative Cloud Marketplace, die u vóór de aankoop het eindbedrag inclusief eventuele btw toont.

Alle updates zijn inbegrepen zolang het abonnement loopt, en u kunt opzeggen tegen het einde van de lopende termijn.

TagAlly Pro wordt verkocht via de Adobe Creative Cloud Marketplace. Daar is de merchant of record van de marktplaats (op dit moment FastSpring) de verkoper: die sluit de koopovereenkomst op eigen naam, stelt de factuur op en int en draagt de btw af.

Dat betekent dat facturen en terugbetalingen via dat kanaal lopen en niet via ons. Bij alles wat de software zelf betreft, helpen wij u graag. Een betaling die wij nooit hebben ontvangen, kunnen wij echter ook niet terugbetalen.

Voor uw gebruik van de software gelden onze licentievoorwaarden, ongeacht waar u hebt gekocht.

Een persoon. Eén licentie geeft één met name genoemde persoon het recht TagAlly Pro te gebruiken, en die persoon mag het installeren op de machines waarop zij persoonlijk werkt, bijvoorbeeld een vaste werkplek en een laptop. Niet gedekt is dat meerdere personen één licentie delen.

Voor teams, bureaus en het onderwijs bieden wij volume- en locatielicenties aan. Vraag het ons gerust: dat is meestal goedkoper dan werkplekken één voor één kopen.

Ja, allemaal. Zolang uw abonnement loopt krijgt u zonder meerprijs elke correctie en elke nieuwe versie, inclusief ondersteuning voor elke nieuwe InDesign-versie.

Zegt u op, dan werkt de plug-in tot het einde van de betaalde termijn en stopt daarna. Uw werk blijft ongemoeid: InDesign-documenten en geëxporteerde PDF’s zijn gewone bestanden, en al gemaakte rapporten blijven ook zonder TagAlly Pro leesbaar.

Ja. De kernfuncties hebben helemaal geen internettoegang nodig. Het hulpprogramma luistert uitsluitend op de lokale loopbackinterface en opent dus geen poort naar uw netwerk.